ताज़ा सुनत रही – ਤਾਜ਼ਾ ਸੁਣੀਂਦੀ
हैवान जरनैल के पापी वलवले जलीयांवाले बरसतीं ख़ौफ़नाक गोलियाँ मासूमों की हाहाकार निरझिझक अडुब्ब बुलंद इंक़लाबी ग़दरी नादिधुनि ताज़ा सुनत रही! ਿਦਲਜਲੇ ਦੁਰਮਤੀ ਜਰਨੈਲ ਦੇ ਮਨਿ ਿਰੜਦੀ ਸਾਜਿਸ਼ ਤੇ ਪਾਪੀ ਵਲਵਲੇ ਗੋਲੀਆਂ ਦੀ ਓੱਦਣ ਜਲੀਆਂਲੇ ਹੋਈ ਖ਼ੌਫ਼ਨਾਕ ਬਰਸਾਤ ਮਾਸੂਮਾਂ ਮਜ਼ਲੂਮਾਂ ਦੀ ਹਾਹਾਕਾਰ ਗ਼ਦਰੀਆਂ ਦੀ ਿਨਰਝਿਝਕ ਅਡੁੱਬ ਬੁਲੰਦ ਿੲਨਕਲਾਬੀ ਨਾਦੁੱਧੁਨਿ ਤਾਜ਼ਾ ਸੁਣੀਂਦੀ!
ਅੱਜ ਦਾ ਨਾਨਕ
ਅੱਜ ਦਾ ਨਾਨਕ ਬੜਾ ਈ ਸੂਮ ਿਸਰੀਚੰਦ ਵੀ ਹੱਥ ਮਲਦਾ ਰਹਿਿਗਐ ਨਾਂ ਨਾਨਕ ਪਰਖਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਨਾਂ ਪਾਸਫੇਲ ਕੋ ਹੋਇਐ ਿਜਓਂਦਾ ਗੱਦੀ ਮੱਲ ਕੇ ਬੇਠਿਆ ਮੋਇਆ ਨਾਲ ਿਚੰਬੜ ਕੇ ਲੈ ਿਗਐ! ਅੱਵਲ ਤਾਂ ਅੱਜ ਨਾਨਕ ਹੀ ਨਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੁੰਦਾ ਵੀ ਤੇ ਕਿਤੇ ਸੂੰਗੜ ਬਹਿੰਦਾ ਅਣਪਛਾਤਾ ਕਿਤੇ ਗੁੰਮਸੁੰਮ ਵਸਦਾ ਉਦਾਸੀ ਨਾਂ ਭਰਦਾ ਗੌਣ ਨਾਂ ਗੌਂਦਾ ਪੋਥੀ ਅੱਖਰ … Continue reading
ਮੈਂ ਓੁਸ ਪੁਰਾਣੇ ਨਾਨਕ ਦਾ ਲੁੱਟਿਆਂ!
ਅਸਾਂ ਨੂੰ ਅੱਜ ਦਾ ਨਾਨਕ ਨਹੀਂ ਭਲਾਓਂੁਦੈ ਜੀਹਦੇ ਗੁਰਧਾਮ ‘ਚ ਵਿਦਵਾਨ ਕਦਮ ਨਹੀਂ ਧਰ ਸਕਦਾ ਿਜੱਥੇ ਵਿਦਵਤਾ ਜ਼ਲੀਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ —ਮੈਂ ਓੁਸ ਪੁਰਾਣੇ ਨਾਨਕ ਦਾ ਲੁੱਟਿਆਂ! ਅੱਜ ਦਾ ਨਾਨਕ ਗੌਣਾਂ ਨੀ ਜਾਣਦਾ ਓਸੁ ਕੋੲੀ ਅਰਸ਼ੀ ਵਲਵਲਾ ਨਹੀਂ —ਬੇਸੁਰਾ ਬੇਤਾਲਾ ਿਨਰਅਸਰ ਹੈ! ਮੈਂ ਪੁਰਾਣੇ ਨਾਨਕ ਦਾ ਲੁੱਟਿਅਾਂ ਵਿਸਮੈ’ਚ ਗਾ ਸੱਜਣ ਬਣਾਂਵਦਾ ਸੀ ਿਜਹੜਾ! ਹਾਏ ਓ … Continue reading
ਅੱਜ ਦਾ ਨਾਨਕ ਨਾਨਕੋਂ ਮੁੱਖ ਫੇਰੀ ਬੈਠੈ
ਗੋਬਿੰਦ ਅੱਜ ਤਾਂ ਬੁੱਲੇ ਲੁੱਟਦੈ ਪੇ ਬਚਾ ਨਾਨਕੀ ਿਸੱਧਾਂਤ ਵਾਰਦੈ ਟੱਬਰ ਪੋਤੇ-ਪੋਤੀਆਂ ਆਲੈ ਤੂੰ ਤੁਹੀ ਛੱਡ ਆਪ ਪ੍ਰਮੇਸੁਰ ਅਖੌਂਦੈ। ਮੈਂਨੂੰ ਤਾਂ ਓਹੇ ਬਾਜਾਂ ਆਲਾ ਫੱਬਦੈ! ਅੱਜ ਦਾ ਨਾਨਕ ਨਾਨਕੋਂ ਮੁੱਖ ਫੇਰੀ ਬੈਠੈ ਮਰਜਾਣੇ ਅਰੱਬਆਬੀ ਿਮਰਾਸੀਆਂ ਆਲੈ ਲਹਿਣੇ-ਲਾਲੋਆਂ ਿਫੱਟਕਾਰਦੈ ਦੂਰ ਕਤਾਰਾਂ’ਚ ਖੜੌਂਦੈ ਸ੍ਰੀਚੰਦਾਂ ਲਖਮੀਆਂ ਨੂੰ ਤਖਤੀਂ ਬਠਾਲਦੈ!
ਕਣਕਾਂ ਦੀ ਗਾਥਾ
ਕਣਕਾਂ ਦੀ ਬੀ ਗਾਥਾ ਨਿਰਾਲੀ ਕਣਕ ਇੱਕ ਉੱਜੜੀ ਬਹਾਰ ਤੁਰ ਵਸੀ, ਸੁਰਗਵਾਸੀ ਬਸੰਤ ਆਪ ਮੋਂਦੀ ਅਸਾਂ ਜਵੌਂਦੀ! —ਕਣਕ ਸੋਨਾ —ਚਾਂਦੀ ਝੋਨਾ
फ़र्क़
हममें तुम्में बस फ़र्क़ इतनो ही ठहरो तुम से, पढ़े-लिखे अनपड औ हम, अनपडे अनपड!
रब्ब एकदम झूठा निकला
रब्ब एकदम झूठा निकला औ बेसरम तो ऐसा कहे डाला झूठनाथ ज्यों हूँ —ख़ास झूठ ख़ासा बनाया हूँ सच्च हमसे उपजा हम तलक लाता है —झूठ भी हमसे रलाता है!
गुमराहों के राह
उन्होंने दम्म भर के कहे ही दिया की हम भी पड़े हैं राहों में. बस हम ही थे जो ख़ाली दम्म ही कहे डाले की हम राहों से नहीं गुज़रते की राहों की हम पर अब गुज़र चुकी गुमराहों के हमराह हैं हम वो राह जो आप ही गुमशुदा हो चुके फ़िरते हैं लापता के … Continue reading
ਮੈਂ ਹੋਸਾਂ ਅੱਦਵਿੱਚਕਾਰ
किताबों में होवें तब की बातें अब की बातें पड़णहारों में। लिखण में नहिं आवे लखा जो न जावे। इक्क तक्कणी पिछांह इक्क अगांह मैं होसाँ अध्विचकार। In Punjabi: ਕਿਤਾਬੋਂ ਮੇਂ ਹੋਵੇਂ ਤੱਬ ਕੀ ਬਾਤੇੰ ਅੱਬ ਕੀ ਬਾਤੇੰ ਪੜਣਹਾਰੋਂ ਮੇਂ। ਲਿਖਣ ਮੇਂ ਨਹਿਂ ਆਵੇਂ। ਲਖਾ ਜੋ ਨ ਜਾਵੇ। ਇੱਕ ਤੱਕਣੀ ਪਿਛਾਂਹ ਇੱਕ ਤੱਕਣੀ ਅਗਾਂਹ ਮੈਂ … Continue reading
bhaibaldeep 